Borrelia burgdorferi

Eigenschappen van Borrelia burgdorferi

In het jaar 1981 werd door Willy Burgdorfer de veroorzaker van borreliose, beter bekent als de ziekte van Lyme, ontdekt. Dit deed hij door uit Ixodes-teken spirocheten te isoleren welke tot het geslacht Borrelia behoren. Deze spirocheet werd later vernoemd naar zijn ontdekker Willy Burgdorfer en zo kreeg deze de naam Borrelia burgdorferi. Spirocheten zijn een groep bacteriën die op een aparte manier bewegen door middel van zweepdraden, ook wel bekend als flagellas.

Spirocheten zijn in verhouding erg lang en maar heel dun. Dit zorgt er ook voor dat er een speciale microscoop nodig is om ze waar te nemen. De optimale groeitemperatuur van Borrelia burgdorferi is 32° C en het liefst in een omgeving met zo weinig mogelijk zuurstof. Onder optimale omstandigheden ligt de generatietijd tussen de 12 en 24 uur, wat nog relatief lang is.

Verschillende stammen van Borrelia

U kunt de Borrelia, veroorzaker van de ziekte van Lyme, in verschillende soorten verdelen. Echter zijn drie soorten het bekendst:

  1. Borrelia burgdorferi sensu stricto
  2. Borrelia garinii
  3. Borrelia afzelii

In Europa en Azië komen alle drie de soorten voor en in de V.S. komt alleen de eerste soort voor.

De ziekte van Lyme

Borrelia burgdorferi bevind zich in het bloed en weefsel van geïnfecteerde zoogdieren en vogels. Nadat een teek bloed heeft gezogen bij een geïnfecteerd dier kan hij de Borrelia spirocheten overbrengen naar mensen, huisdieren en andere warmbloedige dieren. Een besmetting met Borrelia burgdorferi kan de ziekte van Lyme veroorzaken.

Een Borrelia-infectie is in een vroeg stadium vaak goed te behandelen met de daarvoor bestemde antibiotica. Als de infectie in een later stadium pas wordt opgemerkt kan deze lastiger te behandelen zijn, omdat deze dan in moeilijk bereikbare lichaamsdelen kan zitten. Dan wordt de infectie chronisch of kan jaren lang niks van zich laten merken.